زمینه و هدف فعالیت ورزشی منظم به همراه مصرف چای سبز و قهوه سبز علاوه بر ترکیبات آنتی اکسیدانی دارای خواص ضددیابتی، ضدالتهابی، ضدفیبروتیک و ضدچاقی نیز می باشد. هدف مطالعه حاضر، بررسی تاثیر هشت هفته فعالیت هوازی پیش رونده به همراه مصرف چای سبز و قهوه سبز بر اکسیداسیون چربی و فشار خون دختران دارای اضافه وزن می باشد. روش این پژوهش به روش نیمه تجربی و کارآزمایی بالینی به صورت پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. بر این اساس با استفاده از جدول مورگان، 48 نفر برای شرکت در جلسه توجیهی دعوت شدند و به طور تصادفی در چهار گروه آزمایشی 1 (تمرین + قهوه سبز، 12 نفر)، گروه آزمایشی 2 (تمرین + چای سبز، 12 نفر)، گروه آزمایشی 3 (تمرین + قهوه سبز+ چای سبز، 12 نفر) و گروه کنترل 4 (تمرین، 12 نفر) قرار گرفتند. یک روز پس از خون گیری در مرحله اول و اندازه گیری شاخص های فیزیکی و فیزیولوژیکی در هر چهار گروه، آزمودنی ها به مدت هشت هفته به مدت سه روز در هفته در تمرینات هوازی پیش رونده شرکت کردند. گروه های آزمایشی علاوه بر تمرین هوازی پیش رونده به مدت هشت هفته چای سبز یا قهوه سبز و یا هر دو بسته به گروه آزمایشی دریافت کردند. یافته ها: انجام عملیات آماری شاخص های موجود در پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری در متغیرهای فشار خون سیستولیک، فشار خون دیاستولیک، HDL، LDL و کلسترول تام بین چهار گروه وجود ندارد؛ اما در متغیرهای وزن بدن، شاخص توده بدن، درصد چربی بدن، نسبت محیط کمر به لگن و تری گلیسرید، تفاوت ها بین چهار گروه معنادار بود. نتیجه گیری: باتوجه به اینکه ترکیب تمرین هوازی پیش رونده، مکمل های چای سبز و قهوه سبز به تغییر معناداری در شاخص های مورد مطالعه در پژوهش حاضر در بین دختران دارای اضافه وزن منجر شد. بنابراین این افراد می توانند ترکیب بدنی و سلامت عمومی خود را از طریق ترکیب تمرینات هوازی پیش رونده و مصرف همزمان مکمل های چای سبز و قهوه سبز بیش تر بهبود بخشند.

هدف از انجام مطالعه حاضر، تعیین تاثیر شش هفته تمرین تناوبی شدید با مکمل سازی زردچوبه بر چربی احشایی، چربی زیرپوستی شکمی و مقاومت انسولین در زنان چاق بود. تعداد 30 زن چاق با دامنه سنی 20 تا 25 سال درقالب یک طرح نیمه تجربی با پیش آزمون-پس آزمون، به صورت هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه همگن 15 نفری تمرین تناوبی شدید-مکمل زردچوبه (سه میلی گرم کورکومین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در یک روز) و گروه تمرین تناوبی شدید-دارونما تقسیم شدند. دوره آماده سازی به مدت سه هفته و تمرین تناوبی شدید به مدت شش هفته و چهار جلسه در هفته انجام شد. نمونه های خونی در دو مرحله؛ یعنی قبل از شروع دوره تمرینی و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی در فاز فولیکولی گرفته شدند. چربی شکمی با دستگاه اولتراسونوگرافی اندازه گیری شد و انسولین و گلوکز سرمی به ترتیب به روش ایمونواسی آنزیمی و فتومتری اندازه گیری شدند. داده ها در سطح معنا داری P < 0. 05 تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که در هر دو گروه، چربی شکمی و مقاومت انسولین به طور معنتاداری کاهش یافتند. در مقادیر چربی احشایی و چربی شکمی دو گروه تفاوت معنا دار وجود داشت. این مقادیر در گروه تمرین-زردچوبه کمتر بود. تمرین های تناوبی شدید با مکمل زردچوبه احتمالا می توانند مقاومت انسولین و چربی شکمی (چربی احشایی و چربی زیرپوستی) را کاهش دهند. به نظر می رسد که تمرین تناوبی شدید و زردچوبه در مقایسه با تمرین تناوبی شدید در کاهش چربی شکمی موثرتر بودند.

به منظور تعیین اثرات سدیم استات و اسید لینولئیک مزدوج (CLA) بر میزان ماده خشک مصرفی، قابلیت هضم خوراک، عملکرد و پروفایل چربی شیر، از 33 رأس گاو هلشتاین چند نوبت زایش طی روزهای 5-31 بعد زایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار و 11 تکرار استفاده شد. جیره­های آزمایشی شامل 1-جیره پایه ، 2- جیره حاوی300 گرم مکمل سدیم استات، 3- جیره حاوی 100 گرم مکمل CLA بود. ماده خشک مصرفی و تولید شیر به­صورت روزانه، وزن بدن و نمره وضعیت بدنی در ابتدا و انتهای آزمایش اندازه گیری و نمونه شیر با فواصل منظم برای تعیین مقدار ترکیبات شیر گرفته شد. همچنین، در روز پایانی یک نمونه برای تعیین پروفایل اسیدهای چرب شبر گرفته شد. اختلاف معنی داری بین گروه دریافت­کننده سدیم استات و CLA با گروه شاهد برای ماده خشک مصرفی مشاهده نشد )05/0(p>. با مصرف سدیم استات و CLA تولید شیر به­ترتیب 16/3  و 46/2 کیلوگرم در روز نسبت به تیمار شاهد افزایش معنی­داری یافت. همان­طور که انتظار می­رفت مقدار چربی شیر با تیمار CLA کاهش داشت. با مصرف CLA توازن منفی انرژی تغییر معنی­دار نداشت که علت آن صرف انرژی ذخیره شده برای تولید شیر بیشتر می­باشد. مصرف CLA توانست با افزایش انتقال ایزومر ترانس 10 سیس 12 CLA به شیر و کاهش شاخص­های ترومبوژنیک و آتروزنیک برای سلامت مصرف کننده شیر مفید باشد. تولید و درصد پروتئین و لاکتوز شیر بین تیمارها تفاوت معنی­داری نداشت. عرضه استات سدیم باعث بهبود سنتز شیر و چربی شیر در گاوهای شیری شد، در نتیجه فرض لیپوژنیک بودن استات در بافت پستان تأیید شده است. در حالی­که، سدیم استات باعث منفی­تر کردن توازن منفی انرژی و افزایش شاخص آتروژنیک و ترومبوژنیک شد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: نتایج متفاوتی در خصوص مصرف ال- کارنیتین بر درصد چربی و نیم رخ لیپیدی گزارش شده است. این مطالعه به منظور تعیین اثر مصرف مکمل ال- کارنیتین طی شش هفته بر درصد چربی و نیمرخ لیپوپروتئین پسران غیرورزشکار انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه شبه تجربی 20 دانشجوی پسر غیرورزشکار به طور غیرتصادفی در دو گروه ده نفری تجربی و کنترل قرار گرفتند. هر دو گروه به مدت شش هفته به تمرینات هوازی بر مبنای اصل اضافه بار پرداختند. در این مدت گروه تجربی روزانه 13 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن خود مکمل ال- کارنیتین و گروه کنترل روزانه 3 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن خود نشاسته مصرف کردند. قبل و بعد از دوره تمرین خونگیری انجام شد و سطح تری گلیسیرید، کلسترول تام،HDL-c  و VLDL اندازه گیری شد. همچنین درصد چربی بدن و نمایه توده بدن تعیین گردید.یافته ها: تمرین هوازی و مکمل ال- کارنیتین موجب افزایش HDL-c و کاهش آماری معنی دار کلسترول تام،VLDL  و درصد چربی بدن گردید (P<0.05)؛ ولی بر نمایه توده بدن، LDL و TG اثری نداشت.نتیجه گیری: مصرف مکمل ال- کارنیتین همراه با تمرینات هوازی سبب کاهش درصدچربی و کاهش نیم رخ لیپوپروتئین پسران گردید.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مکمل دهی ال-کارنیتین بر سوخت و ساز چربی و کربوهیدرات بعد از فعالیت مقاومتی بود.مواد و روش ها: به این منظور، در یک طرح متقاطع، تصادفی و دو سو کور با اندازه گیری مکرر (یک هفته شست و شو)، 10 مرد سالم و تمرین کرده (سن 2.00±24.03 سال، وزن 5.31±72.26 کیلوگرم و قد 5.02±173.90 سانتی متر)، روزانه دو گرم ال-کارنیتین یا دارونما را به مدت یک هفته مصرف، و سپس 6 حرکت فعالیت مقاومتی را انجام دادند، هر حرکت در سه ست 12 تکراری با شدت %55 یک تکرار بیشینه اجرا شد، و فاصله استراحتی بین هر حرکت و هر ست 60 ثانیه بود. گازهای تنفسی برای محاسبه اکسیداسیون چربی و کربوهیدرات اندازه گیری شد. نمونه های خونی وریدی در زمان های قبل و بعد از مکمل دهی، بلافاصله بعد از فعالیت مقاومتی، یک ساعت ریکاوری و پس از 24 ساعت ریکاوری برای اندازه گیری فاکتورهای ال - کارنیتین، گلوکز، اسید چرب آزاد غیر استرفیه شده، گلیسرول و انسولین گرفته شد.یافته ها: یافته های به دست آمده از بررسی حاضر نشان داد با مکمل ال - کارنیتین، غلظت ال - کارنیتین پلاسما 14% افزایش پیدا نمود (P≤0.05)، اما در گروه دارونما تغییری مشاهده نشد. هم چنین، میزان اکسیداسیون کربوهیدرات با مکمل ال - کارنیتین بلافاصله بعد از فعالیت مقاومتی به صورت معنی داری در مقایسه با دارونما کمتر بود (P≤0.05). درحالی که، تفاوت معنی داری در هیچ یک از متغیرهای اندازه گیری شده دیگر طی مکمل دهی با ال-کارنیتین و دارونما مشاهده نشد (P>0.05).نتیجه گیری: به احتمال زیاد افزایش غلظت پلاسمایی انسولین طی مصرف مکمل و دارونما بلافاصله پس از فعالیت مقاومتی منجر به مهار اکسیداسیون چربی در پژوهش حاضر شده باشد.

سابقه و هدف: مطالعات حیوانی نشان داده اند که ایزومر trans -10, cis-12 اسید لینولئیک مزدوج با افزایش مقاومت به انسولین در ارتباط است، ولی یافته های پژوهش ها در ارتباط با تاثیر مخلوط برابر ایزومرهای trans -10, cis-12 cis-9,trans-11 بر عوامل خطر دیابت ناهمسو است. در این مطالعه، اثر مکمل اسید لینولئیک مزدوج بر میزان الگوی چربی سرم، قند ناشتا سرم، انسولین سرم، حساسیت و مقاومت انسولین زنان یائسه بررسی شد. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی دوسو کور، تغییرات الگوی چربی، میزان قند ناشتا و انسولین سرم، حساسیت و مقاومت به انسولین پس از 12 هفتـه مصـرف روزانـه 4 گرم کپسول اسیـد لینولئیـک مزدوجG80  حاوی نسبت مساوی ایزومرهای cis-9,trans-11: trans-10,cis-12 محتوی 2.3 گرم CLA و 4 گرم دارونما در 76 زن یائسه بررسی شد. وزن و قد و دور کمر اندازه گیری و نمایه توده بدن محاسبه شد. نمونه خون سیاه رگی پس از 12-14 ساعت ناشتایی در ابتدا و پس از 12 هفته مداخله جمع آوری گردید. مقاومت به انسولین با فرمول هموستاز (HOMA-IR) و حساسیت به انسولین با فرمول QUICKI محاسبه شد. سه روز یادآمد خوراک 24 ساعتـه در سه مرحلـه ابتدای مطالعه، هفته ششم و دوازدهـم توسط برنامـه Food Processor آنالیز شد. یافته ها: میزان تغییرات چربی، قند ناشتا و انسولین سرم، حساسیت و مقاومت به انسولین پس از 12 هفته مصرف مکمل اسید لینولئیک مزدوج و دارونما از لحاظ آماری معنی دار نبود. نتیجه گیری: مصرف 2.3 گرم اسید لینولئیک مزدوج به مدت 12 هفته تاثیری بر عوامل خطر قلبی و عروقی و دیابت ندارد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.